Celebrating 2000+ viewers: Phir-Plop in IM

Phir: พักนี้ทำไมคุณไม่ค่อยเขียนบล๊อก
Plop: เขียนไม่ออก คิดหัวข้อน่าสนใจไม่ค่อยออกอีก
Phir: กลัวอะไรครับ ยังไงก็ไม่มีคนเข้ามาอ่าน
Plop: บุม
จริงๆคิดหัวข้อออกแต่เรื่องที่เกี่ยววิชาการ แต่เขียนออกมามันก็ไม่หนุก รู้สึกไหมว่าเขียนบทความเกี่ยวกับวิชาการหน่อยๆมันยาก
Phir: ก็คงใช่มั้งครับ มันน่าจะเป็นเพราะเวลาเขียนเรื่องวิชาการมักจะมีทฤษฎีมาเกี่ยวข้องเยอะ พอจะถ่ายทอดออกมาก็เลยมักจะต้องคิดถึงปัจจัยต่างๆเยอะไปหมด เพราะอยากให้ถูกต้องที่สุด กลัวผิด
Plop: จริง มันเหมือนจะต้องอ้างไปหมดว่า ถ้าแบบนี้เกิด ผลก็คงเป็นแบบนี้ เพื่อให้สิ่งที่เราพูดมันไม่ผิด อยากขึ้นทุกประโยคด้วยคำว่า ”ถ้า” จริงๆ
Phir: มันก็ใช่แหละครับ ศาสนาพุทธสอนว่า ทุกอย่างเกิดจากเหตุปัจจัย คำพูดที่ปราศจาก อนิจจัง ไม่ใช่คำพูดของนักปราชญ์
Plop: กรุณาพูดภาษาคนครับ จะเอาไปลงบล๊อก
Phir: แปลว่า สมมุติว่าเราพูดว่า ”พรุ่งนี้จะไปหัวหินแน่ๆ” มันก็ฟังเข้าใจง่ายดี แต่จริงๆแล้วมันมีโอกาสผิดอยู่มาก ถ้าจะให้ถูกจริงๆมันก็ควรจะเป็นว่า “พรุ่งนี้ถ้าไม่มีอะไรขัดข้องก็จะไปหัวหิน” มันมีเหตุให้เราไม่ได้ไปที่เราควบคุมไม่ได้อยู่เสมอใช่ไหม เช่น พ่อแม่ป่วย ม๊อบปิดเมือง รถเสีย หมากัด แต่มันก็ต้องคิดเยอะขึ้น ฟังยากขึ้น
Plop: มันก็ยังมีโอกาสผิดอยู่อีกแหละ อย่างเช่นถ้าพรุ่งนี้มี ยูนะ [ดาราคนโปรดของ Phir] มาชวนคุณไปเดท มันก็ไม่ได้มีอะไรขัดข้องแต่คุณก็ไม่ไปหัวหินอยู่ดี งี้ไม่พูดว่า “พรุ่งนี้ถ้าจะไปหัวหินก็จะไปหัวหิน” เลยดีไหม เป็นสัจนิรันดร์ไปเลย
Phir: มันจะรู้เรื่องไหมวะ เพราะก็อย่างที่บอกว่าในชีวิตจริง การสื่อสารมันก็ทำแบบนั้นอย่างเต็มที่ไม่ ได้ เพราะมันยากไป คนฟังจัดการชีวิตลำบาก [ยูนะเป็นนักเสก็ตครับ]
Plop: จริงๆพูดไม่ต้องถูกมากก็อาจจะโอเคก็ได้เพราะเราถือว่าผู้ฟังสามารถเข้าใจตาม context ที่เราพูดได้
Phir: ครับ แต่อย่างในกรณีblog คุณอาจจะลังเลเพราะไม่แน่ใจว่าผู้อ่านมีพื้นความเข้าใจในเรื่องที่คุณเขียน แค่ไหน ยิ่งเป็นเรื่องวิชาการเฟคๆของคุณ คุณก็เลยอาจจะอยากใส่ condition เยอะๆ
Plop: อืมม มันยากสุดก็ตรงการเดาว่าคนอ่านมีพื้นฐานแบบไหน มันคงไม่สามารถทำให้ทุกกลุ่มพอใจได้มั้ง เพราะถ้าเขียน condition เยอะหน่อย คนอ่านก็เบื่อ แต่ถ้าเขียนฟันธงๆคนที่ีรู้เรื่องก็อาจจะอ่านแล้วขัดหูขัดตา ยิ่งคนติดตามบล๊อกเราทั้งสี่คนมีเป็นทั้งนักดนตรี นักวิชาการ มาเก็ตติ้งและนักการเมืองด้วยสิ
Phir: ใช่ ผมว่าเพื่อความมันส์ บางทีก็อาจจะต้องทำให้มันลื่นไหล มากกว่าความถูกต้องเป๊ะๆไหม
Plop: นั่นสิ อย่างผู้นำประท้วงยังตั้งใจพูดฟันธงๆ (แล้วยกกำลัง 10) เลย แต่ก็คงเพื่อให้โน้มน้าวผู้ฟังได้
Phir: ครับ แต่เอาจริงๆมันก็ขัดหูผมอยู่ เวลาเค้าทำแบบนั้น แต่มันก็ตอบโจทย์ของเค้าได้
Plop: โจทย์ของเราคืออะไรวะครับ
Phir: เบ้มมมมม
Plop: เต่าตาย

P.S.
-เต่าเป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง มีกระดอง คลานได้
-บทสนทนานี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิง ทุกเหตุการณ์ในเรื่องเป็นเหตุการณ์สมมติ ตัวละคร / บุคคลที่อยู่ในเรื่องไม่มีตัวตนอยู่จริง หากเหตุการณ์ ชื่อบุคคลและชื่อสถานที่ในเรื่องไปพ้อง และมีผลกระทบกับเหตุการณ์ บุคคล และสถานที่จริงใดๆ ทาง Phir-Plop Blog ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
-ภาพโดย Dreaming Magpie @flickr.com